Learn Thai from a White Guy

Yes, Really

In the Works October 6, 2009

Filed under: Uncategorized — gwindarr @ 5:17 pm

I’ve had to put the video project on hold temporarily as I’ve just been too busy to film.  I’m taking care of a few loose ends so I can finally graduate.  Any day now.

I am currently teaching Thai part-time (to farangs of course) at my university and it has been an interesting experience.  They were fresh off the boat and I only get them once a week so it has been challenging to design an alphabet boot camp for them.   This has led me to create a number of resources that are useful for beginners or anyone trying to learn the sound system and/or wants to be able to read properly.  I have an idea for an experiment and could use a few subjects.    People who can’t read well or at all are preferred.  If you can kinda read, but aren’t solid on the sounds, it will probably still be useful for you.  It would require a bit of time and effort on your part, but not too much.  I’m not sure how many people I can take on, but probably 2 or 3 should be fine.  Anybody interested?  Its nice to be literate.

While I am working on a couple other projects at the moment, being done with school will give me a window of time to work on a something over the next few months.  I think its almost time to move away from the blog format and into something different.  I’m open to suggestions/requests.  Let me know if there is something in particular that you’d like to see.

In the meantime, I have more transcripts in progress and there are probably another 50 videos to dig through some of which may be good enough to post so expect a bit more in the not to distant future.

If any of this stuff is of interest, contact me at  learnthaifromawhiteguy AT gmail dOt com

Also, I’m heading to Bangkok in a week or so and if anybody wants a lesson and/or to meet up, let me know soon.

 

LG Netbook September 3, 2009

Filed under: Uncategorized — gwindarr @ 3:24 pm

It seems I can upload again now.  It fails sometimes, but some of the smaller vids seem to be getting through.

Slightly amusing.

 

Internet Problems September 1, 2009

Filed under: Uncategorized — gwindarr @ 12:38 pm
Tags:

So, I haven’t been able to upload from my room for over a week.  I tried an internet shop and problems there as well, though I did manage to get very short clips up.  I tried to upload from the spot I usually film at the other day and had no luck.  I’m not really sure what to do.  I have about 30 vids, but for whatever reason the internet in Thailand has been pretty crazy lately.  More so than usual.  Sometimes when I’m uploading small files to gmail it fails and I need to retry 3 or 4 times before it gets uploaded.  Is anyone else experiencing stuff like this?  I use maxnet.

Anyways, as you may have noticed, I’m focuing on transcripts in the meantime.  More to come in a day or 2.

 

Get It ? – Transcript August 29, 2009

Short one.


(เอาดิ) ก็อย่างเช่น สอน สอน สอนอยู่ get ป่ะ เข้าใจป่ะ เข้าใจ เออ! (O.K.) ก็ get เงี่ย (แต่ถ้าไม่เข้าใจ ไม่get ) เออ! ไม่ get (อืม) งงว่ะเงี่ย  (อ่า O.K.)

 

Today (Boo) – Transcript August 20, 2009

Filed under: Reading, Video — gwindarr @ 8:18 am
Tags: , , , , ,

(อ่า ! วันนี้ วันนี้ไปทำอะไรมา) ก็ตื่นสายเพราะเมื่อคืนไปกินเบียร์มา(ที่ไหน) กินตรงเนี่ย เดหลีนี่ ไปกินกับพี่ กินเยอะไปหน่อย(หัวเราะ) ก็ตื่นตั้งแต่ ตื่นตั้งแต่(อืม..กี่โปรล่ะ) 2 (2 โปร) แต่บู๋กินไม่หมดหรอก มีใครบางคนกินเยอะกว่า(หัวเราะ)แถวๆนี้นะ ไม่ก็มันตื่น แบบปกติถ้ากินเยอะแล้วมันจะร้อน แล้วมันจะตื่นเองนะ ก็วันนี้ตื่นมาตีห้า ตื่นตีห้าเสร็จแล้วปุ๊บก็ร้อน อยู่ไม่ได้ก็ไปเปิดแอร์แล้วนอนต่อ แล้วก็ตื่นมาอีกทีเก้าโมงกว่า เพราะว่าจริงๆแล้วมีเรียนสิบโมง ก็เลยทำให้ late (เรียนอะไรล่ะ 10 โมง) เรียน…ภาษาอังกฤษ ก็เลย late นิดหนึ่ง ติ๊กไปเคาะประตู แล้วบอกรอแป๊บหนึ่ง(หัวเราะ) เพราะว่าบู๋ไม่ทัน ติ๊กก็เลยต้องรอ แล้วเสร็จแล้วก็ไปเรียนภาษาอังกฤษประมาณชั่วโมงครึ่ง ก็เสร็จประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่ง หลังจากนั้นก็ไปซื้อข้าว แล้วก็ไปส่งข้าว(หัวเราะ) เสร็จแล้วน้าก็โทรมาบอกว่าอยู่ที่ MK ให้ตามไปแล้วก็ไปกินข้าวกับน้าก็เลยช้าไง(อ้าว! ซื้อข้าวมาแล้วไปกินข้าว) ซื้อข้าวมาให้คนอื่น(ไม่ได้ซื้ออะไรให้ตัวเอง) ไม่ได้ซื้อให้ตัวเอง ก็เอาก้านเห็ดมาให้ติ๊ก แล้วก็ แล้วก็(เออๆๆก้านเห็ดคืออะไรก็คนที่ฟังเค้าไม่รู้)ก้านเห็ดก็คืออาหารเจอย่างหนึ่ง อร่อย อร่อยมากเลย แนะนำก้านเห็ดอยู่หน้าคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ชื่อร้านมังสาวิรัต เยี่ยม! อร่อยมาก อืม.. แล้วเสร็จแล้วก็ไปกับน้าไปกินMKแล้วไม่กล้าเร่งน้าไงก็เลยช้า late (แล้ว MK คืออะไร) คือสุกี้ยากี้ คือมันเป็นร้านอาหารที่เป็นแบบสุกี้ง่ะ หม้อต้มเค้าน่าจะรู้จักมั้ง อืม (เออ!ไม่เคยมาจะรู้จักได้ไงหน้อ) เออ!หน้อ มีหม้อต้มแล้วก็เอาใส่ๆๆสรรพสิ่งอย่างลงไปเงี่ย หมู เนื้อ ไก่ ปลาหมึกลงไปก็กิน แล้วกินกับน้าเสร็จประมาณชั่วโมงหนึ่งแล้วก็เสร็จประมาณบ่ายโมงอย่างเงี่ย แล้วก็ไปดูรอบหนัง ไปดูเรื่องจีจ๊า แล้วหนังนะมีรอบเที่ยงครึ่งกับบ่ายโมงสี่สิบห้าก็เลยจำเป็นต้องดูบ่ายโมงสี่สิบห้าเพราะรอบเที่ยงครึ่งไม่ทันแล้วเงี่ยืเสร็จก็เกือบสี่โมงเมื่อกี้ก็รีบมาเนี่ยแหละเพราะว่ามัน late ไง ก็ต้องขอโทษด้วย(late กี่นาที) late ประมาณ 20 นาที(อืม) อืม..ก็มัน late มาตั้งแต่แรกแล้วไงก็เกรงใจน้าน้าเค้าอุตส่าห์มา เค้าก็บอกให้ไปกินด้วยกัน อย่างไง(ก็ไม่เป็นไร คราวหน้าก็โทรมาบอกก่อนเดี๋ยวน่าจะ late หรือป่าวจะ late สักกี่นาทีหรือครึ่งชั่วโมง) เมื่อกี้ส่งmessage มาบอกแล้วไง (ส่ง message wait a minute) 555+++ก็คิดว่ามันจะจบแล้วไง ก็จริงๆมันต้องจบแบบต้องจบบ่ายสามโมงครึ่งไง(ตามกำหนดการที่ควรจะเป็น คิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกมา) แล้วมันก็ late ไปสิบห้านาที(ก็แล้วทำไมไม่บอกก่อน……….)

 

Driving Adventure – Transcript August 18, 2009

Filed under: Reading, Video — gwindarr @ 7:14 am
Tags: , , , ,

ก็คือบู๋เคยฝึกขับรถ ขับรถยนต์กับพ่อมาตั้งนานแล้วตั้งแต่เด็กๆ แต่ว่าไม่มีโอกาสได้ขับถนนใหญ่สักที ปกติก็คือขับแบบรอบสนามกีฬาอะไรอย่างเงี่ย(ทำท่าทางประกอบ) ซึ่งมันก็ไม่มีอะไรกีดขวางแล้วก็ไม่มีรถสวนไง แต่มันก็จะมีทางโค้ง มีอะไรอย่างงี้ แต่ว่าเมื่อวานก่อนกลับบ้าน ก็เลยบอกพ่อว่า เออ!นี่โตแล้ว อยากจะซื้อรถ แต่ว่าก็ยังขับไม่เป็นเลยอย่างเงี่ย ก็เลยไปขอพ่อขับ พ่อก็เลยให้ขับถนนใหญ่ ก็คือขับกลับเข้าบ้าน ก็ไม่ได้ใหญ่แบบถนนใหญ่แบบ 8 เลนอะไรเลยนะก็คือแค่ 2 เลนธรรมดา แต่ว่ามันก็มีรถสวน มีเราต้องแซง(หมายถึงมีรถคันอื่นที่วิ่งบนถนนแล้วช้า เราสามารถที่จะขับแซงเข้าไปได้) มีอะไรอย่างงี้ เออ!ก็เสร็จแล้วขับ พ่อก็นั่งข้างๆ แล้วก็ขับ แม่ก็นั่งข้างหลัง เอาล่ะครับ 3 คน (หัวเราะ) พอเริ่มต้นขับ เริ่มแรกก็ผิดเลย เพราะว่า คือมันจะมี…เค้าเรียกว่าอะไรล่ะ…เบรกมือนะ  อืม!พ่อเค้าก็ต้องเบรกมือไว้ก่อน อืม! ใช่แล้วเค้าก็เปลี่ยนที่นั่งกับบู๋ แต่พอบู๋จะขับบู๋ก็เร่งล่ะแต่บู๋ไม่ได้ปล่อยเบรกมือ (หัวเราะ)(ไม่ได้ปล่อยเบรกเหรอ) ใช่ เปลี่ยน เปลี่ยนเกียร์อะไรเรียบร้อย ทำเป็น แหน่……ไม่ได้ปล่อยเบรก พ่อบอกไม่ได้สังเกตอะไรเลย(เป็นเกียร์ธรรมดาเหรอ) (พยักหน้า) เป็นเกียร์ธรรมดา เกียร์กระปุก พ่อบอกว่าถ้าขับเกียร์กระปุกได้ เกียร์ออโต้ก็สบายเงี่ย อืม….แล้วบู๋ก็ขับรถเก๋งไม่ได้นะเพราะมันเบา เคยขับแล้วมันพุ่ง ก็เลยให้ขับรถเป็นรถกะบะ พ่อให้ฝึกอย่างงั้นก่อน ก็พ่อก็เลยปลดให้ ใครชวนอะไรคุย อย่าโทรอะไรเข้าไปตอนนั้น เพราะบู๋มีสมาธิอยู่แค่การขับรถเท่านั้น จ้องอย่างงี้เลย ตัวเกร็ง แขนขาก็จับไว้ แต่ก็ฟังพ่อทุกอย่างนะ พ่อเค้าบอกว่า แต่ขับได้ดีมากเลยนะวันนั้นนะ รู้สึกว่าแบบ good เยี่ยมคือแบบขับไปก็โค้งอะไรอย่างงี้ก็ไม่ผิดพลาด แซง แซงก็แบบว่าก็แซงได้ ก็ไม่ได้ไปปาดหน้าเค้าอะไรอย่างเงี่ย เพราะว่าครั้งก่อนนู้น….ตอนเด็กๆเคยขับ ขับแล้วแบบขับจนแซง มันไปปาดหน้าเค้าไง แล้วพ่อเค้าก็ว่า แล้วทีนี้พ่อเค้าก็เลยบอกว่าให้เว้นระยะอย่างไง ต้องเหยียบเบรก ต้องปล่อยเบรก ต้องเหยียบคันเร่ง เค้าประกบตลอด พูดตลอด ก็เลยรู้สึกว่าครั้งนี้เจ๋งอะไรอย่างเงี่ย  ขับกลับบ้านด้วยความปลอดภัย สุดท้ายก็ถึงบ้าน เย้! ไชโย แม่ก็เลยแบบ แม่บอกว่าแม่ตื่นเต้นมาก แม่ไม่กล้าละสายตาจาก จากมือบู๋ แล้วก็จากไมล์นะ แม่บอกว่าห้ามเกิน 60 ลูก ห้ามเกิน ห้ามเกิน พอจะเกิน แม่ก็บอก ลูกเบา เบา เบา แม่กลัว แต่พ่อไม่ได้ว่าอะไร พ่อเค้าก็จะคอยกำกับ แต่แม่เค้าก็จะดูไมล์ให้ แล้วบู๋ก็จะจดจ้องแค่ข้างหน้า กระจก อะไรอย่างงี้ อืม…สนุกดี สนุกดี เดี๋ยวจะฝึกขับต่อ O.K.

 

Julia Roberts – Transcript August 17, 2009

Filed under: Uncategorized — gwindarr @ 3:35 am

Here is another transcript for you to devour.

Do u know Julia Robert ? Yes …O.k. รู้จัก Who is she ? ก็เป็นดารา Hollywood คนหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงมาก ซึ่งเรื่องที่บู๋รู้จักเค้าก็คือเรื่อง Nothing Hill เพลงเพราะมากเลย ก็แสดงกับ…จำไม่ได้นะ ฮิวจ์ แกรนท์ เอ้อ! ฮิวจ์ แกรนท์ ฮิวจ์ แกรนท์ก็หล่อ (หัวเราะ) Julia Robertจะเป็นผู้หญิงสูงนะ สูงมากเลยนะ สูงกว่า..แบบ..แบบ..ผู้ชาย ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ใช่ ก็คือถ้าเทียบกับคนไทยนะ คนไทยที่บู๋เคยเห็นก็คือเค้าถือว่าสูงมากๆอย่างเงี่ย และเค้าเป็นคนที่ shape ดีนะไม่ใหญ่ คือปกติฝรั่งจะแบบใหญ่ ดูล่ำ ดูอะไรอย่างเงี่ย(ทำมือว่าใหญ่ แสดงให้เป็นการใช้ภาษาใบ้ เป็นอันว่าเข้าใจกัน) แต่เค้าจะแบบไม่ได้ดูเทอะทะมากมาย (Brett ถามว่าดูอ้วน) หา..ไม่อ้วน ไม่อ้วน ( Brett ถามอีกว่าใหญ่เหรอ) ก็คล้ายๆนะ size ฝรั่งจะใหญ่ จริงๆ…จริงๆ คือ ถ้าเทียบกับคนไทยที่อยู่ คนเอเชียนะ(อธิบายเพิ่มเติมรวมถึงคนเอเชียด้วย) ยกเว้น Brett กับ นี่(หัวเราะ)(หมายถึงเพื่อนอีกคนที่มานั่งฟังในวันนั้นด้วย จำชื่อไม่ได้) ปกติ ปกติ แหน!! จากดูแล้วบู๋ว่าไม่ได้ big นะ ไม่ได้เรียก(หมายถึงก็ไม่ได้เรียกว่าเป็นคนอ้วนเลยซะทีเดียว) ประมาณนั้น ไม่ใหญ่ สวย แล้วเค้าหุ่นดี ผม บู๋จำไม่ได้ว่าสีอะไร สีบรอนด์ป่าว แดงไม่ใช่เหรอ( Brett บอก) ไม่แน่ใจ จำไม่ได้ แดง แดง แดง(Brett บอก) แดง เออ!นั่นแหละ แล้วเค้าเป็นผู้หญิงที่สวย แสดงหนังก็เก่ง แล้วไง(Brett ถาม) แค่นี้แหละ จำไม่ได้ ( หัวเราะ55+++) แค่นั้นเหรอ(Brett ถาม) แค่นั้นนะก็บอกว่าประทับใจก็ชอบก็คือชอบ นึกหน้าออกไง O.K. O.K.

เทอะทะ หมายถึง  big and heavy

 

Michael Jackson June 29, 2009

Filed under: Stuff I Just Encountered, Uncategorized — gwindarr @ 2:00 pm
Tags: ,

Great blog post.  Also, loads of good SRS stuff.  Check it out.  Help is here if you need it.

http://lawender.blogspot.com/2009/06/michael-jackson-my-king-is-gone.html

 

This is not a Diary June 2, 2009

Excerpt from เด็กไม่เอาถ่าน  

วันอังคาร

ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า

นี่เป็นบันทึกประจำวัน   

ไม่ใช่ไดอารี่ ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่าอย่างนั้นก็เถอะ

เมื่อตอนที่แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ

ฉันก็ ย้ำนัก ย้ำหนา แล้วว่าอย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา   

คิดดูสิ ถ้าเกิดมีเจ้าโง่ที่ไหนมาเห็นฉันถือสมุดเล่มนี้เดินไปเดินมา

แล้วเข้าใจผิดละก็

แล้วก็อีกอย่างนะ

ต้องบอกให้เคลียร์ๆ กันตรงนี้เลยว่า

นี่เป็นความคิดของแม่ ไม่ใช่ความคิดฉัน   

แล้วถ้าแม่คิดว่าฉันจะเขียน “ความรู้สึก”  ของฉัน

หรืออะไร ทำนองนั้นลงในนี้ละก็ แสดงว่าแม่เพี้ยนไปแล้ว 

เพราะฉะนั้น อย่ามาหวังซะให้ยากว่าฉันจะ เขียนว่า  

“ไดอารี่ที่รัก” อย่างนั้น “ไดอารี่ที่รัก”  อย่างนี้  

เหตุผลเดียวจริงๆ ที่ฉันยอมเขียนก็คือ

ฉันเกิดคิดได้ว่า อีกหน่อยพอฉันรวยและมีชื่อเสียงแล้วนะ

ฉันก็จะได้ไม่ต้องมาคอยตอบคำงี่เง่าทั้งวันไงละ

Reporter A – “เกรกอรี่! ช่วยเล่าเรื่องสมัยเด็กใ้ห้เราฟังหน่อย!”

Reporter B – “วุ้ย คุณนี่ ทั้งหล่อทั้งฉลาดมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอค้า”

Greg – “เิอ้านี่บันทึกประจำวันของผมเอาไปอ่านซะ”

สมุดเล่มนี้จะช่วยได้มากเลย ****************************************************************************

วันอังคาร

ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า – first off, I want to make it very clear that  

 

นี่เป็นบันทึกประจำวัน - this is a journal 

 

ไม่ใช่ไดอารี่  - not a diary

 

ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่า as for the cover saying  

 

อย่างนั้น that (diary)

 

 ก็เถิะ – whatever (I don’t care, it doesn’t matter)

 

เมื่อตอนที่ – When 

 

แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ – my mom went out to go buy it  

 

ฉันก็ ย้ำนัก ย้าหนา แล้วว่า – I told her a million times..

 

อย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา – not to come back with a book that said diary (on the cover)

 

 

คิดดูสิ I mean, think about it..

 

ถ้าเกิด what if

 

มีเจ้าโง่ที่ไหนมาเห็นฉัน some idiot came along and

 

ถือสมุดเล่มนี้เดินไปเดินมา – saw me walking around carrying this book (that says diary on the cover)

 

แล้วเข้าใจผิดละก็ – and misunderstands?

 

แล้วก็อีกอย่างนะ – And another thing..

 

ต้องบอกให้เคลียร์ๆ กันตรงนี้เลยว่า - that needs to be said (made clear, pointed out)

 

นี่เป็นความคิดของแม่ – This was my mother’s idea.

 

 ไม่ใช่ความคิดฉัน – Not mine.

 

 

แล้วถ้าแม่คิดว่า – If my mom thinks that..

 

ฉันจะเขียน “ความรู้สึก”  ของฉัน – I’m going to write about my ‘feelings’..

 

หรืออะไร  ทำนองนั้น – or any other gushing nonsense

 

ลงในนี้ละก็ – in this book, well.. 

 

แสดงว่า – then it shows that

 

แม่เพี้ยนไปแล้ว – my mother has gone mad

 

เพราะฉะนั้น  s

อย่ามาหวังซะ  ให้ยากว่าฉันจะ – don’t get your hopes up/expect to see me 

 เขียนว่า  ”ไดอารี่ที่รัก”  - writing ‘dear diary’ this

อย่างนั้น “ไดอารี่ที่รัก”  อย่างนี้ – or ‘dear diary’ that

 

 

เหตุผลเดียวจริงๆ – And the main reason… 

 

ที่ฉันยอมเขียนก็คือ – I’ve agreed to write this is .. 

 

ฉันเกิดคิดได้ว่า -I realized that 

 

อีกหน่อยพอฉันรวย – before long I will be rich

 

และมีชื่อเสียงแล้วนะ – and famous..

 

ฉันก็จะได้ไม่ต้อง – I won’t have to 

 

มาคอยตอบคำงี่เง่าวันไงละ – wait around answering stupid questions 

 

Reporter A – “เกรกอรี่! ช่วยเล่าเรืองสมัยเด็กใ้ห้เราฟังหน่อย!”

 - Gregory ! Please tell us all about your childhood!

 

Reporter B – “วุ้ย คุณนี่ ทั้งหล่อทั้งฉลาดมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอค้า”

-Oooh, have you always been this handsome and clever?

 

Greg – “เิอ้านี่บันทึกประจำวันของผมเอาไปอ่านซะ”

-Here, just go read my journal.

 

สมุดเล่มนี้จะช่วยได้มากเลย – See, this book will be a big help.