Learn Thai From A White Guy

ก็วันนี้ตอนแรก  ตอนประมาณ 3 โมง ก่อน 4 โมงนะ  เพราะบู๋มีสอน 4 โมง มันจะว่างชั่วโมงหนึ่ง  ก็กะว่าจะไปนวดตัวเพราะรู้สึกเมื่อยอย่างเงี่ย ก็เดินไปแถวซอยที่หอ มันก็จะมีร้านหนึ่งเขียนว่า Body Relax ก็กะว่า เออ! มันต้องมีเป็นนวดตัว เป็น massage เป็นสปา อะไรอย่างเงี่ย ก็เลยเดินเข้าไป แล้วบอกเค้าว่า “พี่ค่ะ นวดตัวเท่าไหร่ค่ะ ชั่วโมงล่ะเท่าไหร่” อะไรอย่างเงี่ย แล้วเสร็จแล้วคนที่รับเค้าก็บอกว่า “เออ!ลูกค้ามา” เค้าก็ไปเรียกอีกคนหนึ่งมา แล้วอีกคนคือเหมือนเป็นเจ้าของ เค้าก็มาแล้วเค้าก็บอกว่า “อ่า…..มี…มีธุระอะไรหรือปล่าวค่ะ” อะไรอย่างงเย เราก็เลยถามว่า “เออ!นวดตัวราคาเท่าไหร่ค่ะต่อชั่วโมง”อะไรอย่างเงี่ย เค้าก็เลยทำท่าแบบว่า อายๆหน่อยแล้วเค้าก็บอกว่า “เออ!รับเฉพาะผู้ชายค่ะ”555++โอโฮ้!เท่านั้นแหละบู๋รู้สึกแบบเพร๊ง…! หน้าแตก แล้วบู๋ก็ไม่เข้าใจนะ ว่าเอ๊ะแล้วทำไมต้องรับแต่ผู้ชาย เพื่อนมันเข้าใจล่ะ มันก็ลาก “แกออกมานี่”แล้วก็เดินกันออกไป”ว่าแล้วว่าเราต้องเดินเข้าผิดแน่ๆเลย” แล้วก็เลยไปหาในเซ็นทรัลอะไรอย่างงเย(ร้าที่อยู่ซอยหอเหรอ)อืม! ที่ซอยที่ตรงข้างๆรร.สอนดนตรีนะ รร.สอนดนตรีสันตินะ มันเขียนติดว่า Body Relax ไง บู๋ก็ใจว่า(ทำท่าทาง) อะไรอย่างเงี่ย คือโง่นะ ก็เดินเข้าไป น่าแตกเลย เสียใจอ๊อ! ถ้าว่างไปดิ 555+ (ไม่ไปดีกว่า) จบแล้ว

Excerpt from เด็กไม่เอาถ่าน  

วันอังคาร

ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า

นี่เป็นบันทึกประจำวัน   

ไม่ใช่ไดอารี่ ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่าอย่างนั้นก็เถอะ

เมื่อตอนที่แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ

ฉันก็ ย้ำนัก ย้ำหนา แล้วว่าอย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา   

คิดดูสิ ถ้าเกิดมีเจ้าโง่ที่ไหนมาเห็นฉันถือสมุดเล่มนี้เดินไปเดินมา

แล้วเข้าใจผิดละก็

แล้วก็อีกอย่างนะ

ต้องบอกให้เคลียร์ๆ กันตรงนี้เลยว่า

นี่เป็นความคิดของแม่ ไม่ใช่ความคิดฉัน   

แล้วถ้าแม่คิดว่าฉันจะเขียน “ความรู้สึก”  ของฉัน

หรืออะไร ทำนองนั้นลงในนี้ละก็ แสดงว่าแม่เพี้ยนไปแล้ว 

เพราะฉะนั้น อย่ามาหวังซะให้ยากว่าฉันจะ เขียนว่า  

“ไดอารี่ที่รัก” อย่างนั้น “ไดอารี่ที่รัก”  อย่างนี้  

เหตุผลเดียวจริงๆ ที่ฉันยอมเขียนก็คือ

ฉันเกิดคิดได้ว่า อีกหน่อยพอฉันรวยและมีชื่อเสียงแล้วนะ

ฉันก็จะได้ไม่ต้องมาคอยตอบคำงี่เง่าทั้งวันไงละ

Reporter A – “เกรกอรี่! ช่วยเล่าเรื่องสมัยเด็กใ้ห้เราฟังหน่อย!”

Reporter B – “วุ้ย คุณนี่ ทั้งหล่อทั้งฉลาดมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอค้า”

Greg – “เิอ้านี่บันทึกประจำวันของผมเอาไปอ่านซะ”

สมุดเล่มนี้จะช่วยได้มากเลย ****************************************************************************

วันอังคาร

ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า – first off, I want to make it very clear that  

 

นี่เป็นบันทึกประจำวัน - this is a journal 

 

ไม่ใช่ไดอารี่  - not a diary

 

ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่า as for the cover saying  

 

อย่างนั้น that (diary)

 

 ก็เถิะ – whatever (I don’t care, it doesn’t matter)

 

เมื่อตอนที่ – When 

 

แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ – my mom went out to go buy it  

 

ฉันก็ ย้ำนัก ย้าหนา แล้วว่า – I told her a million times..

 

อย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา – not to come back with a book that said diary (on the cover)

 

 

คิดดูสิ I mean, think about it..

 

ถ้าเกิด what if

 

มีเจ้าโง่ที่ไหนมาเห็นฉัน some idiot came along and

 

ถือสมุดเล่มนี้เดินไปเดินมา – saw me walking around carrying this book (that says diary on the cover)

 

แล้วเข้าใจผิดละก็ – and misunderstands?

 

แล้วก็อีกอย่างนะ – And another thing..

 

ต้องบอกให้เคลียร์ๆ กันตรงนี้เลยว่า - that needs to be said (made clear, pointed out)

 

นี่เป็นความคิดของแม่ – This was my mother’s idea.

 

 ไม่ใช่ความคิดฉัน – Not mine.

 

 

แล้วถ้าแม่คิดว่า – If my mom thinks that..

 

ฉันจะเขียน “ความรู้สึก”  ของฉัน – I’m going to write about my ‘feelings’..

 

หรืออะไร  ทำนองนั้น – or any other gushing nonsense

 

ลงในนี้ละก็ – in this book, well.. 

 

แสดงว่า – then it shows that

 

แม่เพี้ยนไปแล้ว – my mother has gone mad

 

เพราะฉะนั้น  so 

อย่ามาหวังซะ  ให้ยากว่าฉันจะ – don’t get your hopes up/expect to see me 

 เขียนว่า  ”ไดอารี่ที่รัก”  - writing ‘dear diary’ this

อย่างนั้น “ไดอารี่ที่รัก”  อย่างนี้ – or ‘dear diary’ that

 

 

เหตุผลเดียวจริงๆ – And the main reason… 

 

ที่ฉันยอมเขียนก็คือ – I’ve agreed to write this is .. 

 

ฉันเกิดคิดได้ว่า -I realized that 

 

อีกหน่อยพอฉันรวย – before long I will be rich

 

และมีชื่อเสียงแล้วนะ – and famous..

 

ฉันก็จะได้ไม่ต้อง – I won’t have to 

 

มาคอยตอบคำงี่เง่าวันไงละ – wait around answering stupid questions 

 

Reporter A – “เกรกอรี่! ช่วยเล่าเรืองสมัยเด็กใ้ห้เราฟังหน่อย!”

 - Gregory ! Please tell us all about your childhood!

 

Reporter B – “วุ้ย คุณนี่ ทั้งหล่อทั้งฉลาดมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอค้า”

-Oooh, have you always been this handsome and clever?

 

Greg – “เิอ้านี่บันทึกประจำวันของผมเอาไปอ่านซะ”

-Here, just go read my journal.

 

สมุดเล่มนี้จะช่วยได้มากเลย – See, this book will be a big help.  

 

 

 

“อูวว” ชาวประมงทึ่ง “แล้วมือตะขอนั่นล่ะ”

ข้าขึ้นเกาะไปหาสมบัติ พบกับเผ่าคนป่าดุร้าย 

ข้าดวลดาบกับหัวหน้าเผ่าจนฆ่ามันได้

แต่ข้าก็โดนมันตัดมือไปข้างหนึ่ง โจรสลัดตอบ

 

 

อูวว ooooh

ตะขอ hook

แล้วมือตะขอนั่นล่ะ well then, what about that hook (where yer hand should be) ?

หาสมบัติ seek treasure

ดวลดาบ duel (duel – sword)

เผ่าคนป่าดุร้าย savages (tribe-people-forest-savage/dangerous)

หัวหน้าเผ่า tribal leader 

โดนมันตัดมือ had my hand cut off  (โดน is used for passive sentences, almost always negative)

โจรสลัดตอบ answered the pirate

ฆ่ามันได้ was able to kill (him)

โจรสลัดยืดอกตอบ “ข้าล่องเรือไปทะเลเหนือ

พายุแรงมากพัดข้าตกจากเรือ

ลูกสมุนช่วยดึงข้าขึ้นมา แล้วปลาฉลามยักษ์กระโดดขึ้นมากัดขาข้าขาดไป”

โจรสลัด pirate (remember – salad thief)

ยืดอกตอบ to answer with an air of confidence often to the point of bragging (lit. expand-chest-answer)

ล่องเรือ to sail

ไปทะเลเหนือ to the Northern Seas

พายุแรง strong storm

พัดข้าตกจากเรือ blew me overboard (blow+me+from+boat)

ลูกสมุน my crew

ช่วยดึงข้าขึ้นมา ้ำhelped pull me up

ปลาฉลามยักษ์ giant shark (fish+shark+giant)

กระโดดขึ้นมา jumped  up (towards me)

กัดขาข้าขาดไป bit off my leg (ขาด means to lack; be less than expected เงินทอนขาด is what you should say if you get back the wrong change in a restaurant **SRS that if you don’t know it.  You should NOT say “change is wrong,” or the  “change is not enough.”  )