white guy thai Archives - LTfaWG

Diary of a Wimpy Kid – Pg1/Pt1

What if you had someone take you through an entire book and create all the flashcards you could want or need from stuff inside?   It’d be kinda nice I think.  Buying the Thai translation abroad might be a hassle so if you can’t find it just let me know and I’ll figure out what it would cost for me to pick up a copy and send it to you.

If there is a card you know already, just suspend it.  All the cards I’m putting up are in Anki format.  I’m going to do the book in order to make it easier on me, though I wouldn’t normally do so when teaching face to face.  This may take a while.  If you want me to skip ahead to a particular section, just shoot me an email and I’ll put that up first.

Wimpy – Page 1



ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า


ไม่ใช่ไดอารี่ ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่าอย่างนั้นก็เถอะ


ฉันก็ ย้ำนัก ย้ำหนา แล้วว่าอย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา


Breakdown –


ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า – first off, I want to make it very clear that

นี่เป็นบันทึกประจำวัน – this is a journal

ไม่ใช่ไดอารี่  – not a diary

ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่า as for the cover saying

อย่างนั้น that (diary)

ก็เถิะ – whatever (I don’t care, it doesn’t matter)

เมื่อตอนที่ – When

แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ – my mom went out to go buy it

ฉันก็ ย้ำนัก ย้าหนา แล้วว่า – I told her a million times..

อย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา – not to come back with a book that said diary (on the cover)


SRS Cards

เดือนกันยายน – September

วันอังคาร – Tuesday

ขอบอกให้ว่า – Let me just say…

นี่เป็นบันทึกประจำวัน – this is a journal

บนหน้าปก – on the front cover

เมื่อตอนที่แม่ออกไปซื้อมัน – When mom was going out to buy it

ฉันก็ ย้ำนัก ย้าหนา แล้วว่า – I specifically told her that…

เล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” – a book with “Diary” written on the cover

The Linguist

Steve of Lingq did a post in response to a comment from one of my current students.  Check it out!


LTfaWG – Why study with me?

I realize that while I have created a number of resources here, much of it isn’t very useful for a beginner that doesn’t know where to begin.  So I’m offering myself to you, dear readers.

Reading is ez!  It takes most people about 2 weeks* to go through the alphabet and all the tone rules, however, it will take a bit of regular practice before you are able to fully master/internalize everything.   From there we start reading the Wimpy kid books. We start easy with captions and go back and forth with that while drilling essential phrases until you can handle longer passages.  Then I keep feeding you useful language bits while you keep reading and working out the class/tone rules until you no longer need to think about them. I supply you with flashcards with audio for everything so you can review it.

*Individual results may vary. My system was developed over a period of about 10 years and in the last 5 years or so of teaching Thai privately, it generally took 6 hours of 1 on 1 lessons to cover all the material that you can now find in my online course. The time it takes someone to complete the 50 or so lessons in the online course will likely take you somewhere in the vicinity of 10-20 hours including review time.

Once you are ready for longer passages, we jump around in the Wimpy Kid books with you reading while I create flashcards for the more useful phrases and tell you what things mean. After you have a decent vocab and have begun to figure out how the language works, you can go off on your own or you can cut back your time spent with me and we can go through the whole book together.

It works slightly better in person because the internet in Thailand isn’t what I would call reliable, but via the magic of skype or google voice/vid chat distance really isn’t much of an obstacle.

Key Points/Strategies in my Method –

  • No Textbooks
  • No Phonetics/Transliteration
  • Only Authentic Material that is Interesting (Wimpy Kid books!)
  • SRS Flashcards (So you can’t forget)
  • No Word Lists
  • Fun Super-Useful Phrases (ie – 100 sentence project)
  • No Pressure
  • More Bang  for your Baht

Nickname – Transcript + Breakdown


ฉายา ก็คือเป็นลักษณะของคำ ที่เหมือนเป็นชื่ออีกชื่อหนึ่งที่ใช้เรียกคน อย่างเช่น สมมติว่า บู๋นะเป็นคนตลก หัวเราะง่าย อย่างปกติเดินเข้าคณะ เดินเข้าไปในห้องแลปปุ๊บ!ก็หัวเราะโดยที่ไม่มีสาเหตุ เสร็จแล้ว ก็เป็นอย่างงี้ทุกวัน ทุกวัน จนพี่ที่ห้องแลปเค้าก็เลยบอกว่า เออ!เนี่ยบู๋นะต้องกินกัญชาอะไรมาแน่เลย ทำไมมันหัวเราะทุกวันเลย แล้วพอมาวันนี้ พอบู๋จะเดินออกจากห้องแลป บู๋ก็บอกว่า “ไปแล้วนะค่ะพี่ๆ บ๊ายบาย ” อย่างเงี่ย พี่คนหนึ่งก็พูดขึ้นมา “จะกลับแล้วเหรอบู๋เชิญยิ้ม”อย่างเงี่ย คือเหมือนเป็นฉายาหนึ่งที่ตั้งแบบลักษณะของคน ที่เด่นๆของคนคนนี้ว่าเค้ามีลักษณะแบบไหน แล้วก็ให้ชื่อคนนั้นไป อันนี้คือคำว่าฉายา ของบู๋ก็มีฉายาว่าบู๋เชิญยิ้ม ซึ่งตอนแรกมีมาตั้งแต่สมัยเรียนป.ตรีแล้ว มีเพื่อนเคยเรียก แต่ไม่มีใครเรียกมานานแล้ว เพราะจบไปแล้วไง อืม…แล้วพอมาเรียนป.โท ไม่คิดว่าจะมีคนเรียก ตกใจเลยนะ หันไป ทำไมเค้าถึงเรียกอย่างเงี่ย แล้วเค้าก็บอกว่า ก็บู๋หัวเราะได้ทุกวัน จบ

ฉายา nickname

ก็คือ well, it’s..

เป็นลักษณะของคำ it’s a ลักษณะ of a word

ที่เหมือนเป็น thats the same as

ชื่ออีกชื่อหนึ่ง another name

ที่ใช้เรียกคน that’s used to call someone

อย่างเช่น For example…

สมมติว่า let’s assume that..

บู๋นะเป็นคนตลก I’m kinda funny

หัวเราะง่าย and I laugh easily

อย่างปกติ as usual

เดินเข้าคณะ I’m going into my faculty

เดินเข้าไป I walk into ..

ในห้องแลป the lab and

ปุ๊บ! ก็หัวเราะ bam (suddenly), I start laughing

โดยที่ไม่มีสาเหตุ without really having a reason…

ก็เป็นอย่างงี้ทุกวัน and so it goes like this every day

ทุกวัน every day

จน until

พี่ที่ห้องแลป a พี่ from my lab..

เค้าก็เลยบอกว่า He goes and says….

เออ!เนี่ยบู๋นะต้องกินกัญชาอะไรมาแน่เลย Jeez Boo, you must be smoking something..

ทำไมมันหัวเราะทุกวันเลย why are you always laughing?

แล้วพอมาวันนี้ and then this one day comes…

พอบู๋จะเดินออกจากห้องแลป and as soon as I’m walking out of the lab…

บู๋ก็บอกว่า I say…

“ไปแล้วนะค่ะพี่ๆ บ๊ายบาย ”  I’m heading out.  Cya.

อย่างเงี่ย like this

พี่คนหนึ่งก็พูดขึ้นมา and my พี่ yells out…

“จะกลับแล้วเหรอบู๋เชิญยิ้ม” Leaving already บู๋เชิญยิ้ม ? (<—ฉายา)

อย่างเงี่ย like that

คือเหมือนเป็นฉายาหนึ่ง  its like a nickname

ที่ตั้งแบบลักษณะของคน that is based on the characteristics (personality and/or physical)

ที่เด่นๆของคน that stand out

คนนี้ว่า and as for me (this person..)

เค้ามีลักษณะแบบไหน what am I like?

แล้วก็ให้ชื่อคนนั้นไป well, I was given that name

อันนี้คือคำว่าฉายา this is ฉายา

ของบู๋ก็มีฉายาว่าบู๋เชิญยิ้ม and my ฉายา is บู๋เชิญยิ้ม

ซึ่งตอนแรกมีมาตั้งแต่สมัยเรียนป.ตรีแล้ว which started up while I was in college..

มีเพื่อนเคยเรียก some friends used to call me that

แต่ไม่มีใครเรียกมานานแล้ว but nobody has used it in a while

เพราะจบไปแล้วไง ’cause I’ve already graduated…

อืม…  yea…

แล้วพอมาเรียนป.โท and then I started studying for my masters..

ไม่คิดว่าจะมีคนเรียก and I didn’t think anybody would call me that (anymore)

ตกใจเลยนะ its kinda surprising

หันไป looking back

ทำไมเค้าถึงเรียกอย่างเงี่ย why did they call me that?

แล้วเค้าก็บอกว่า Well, I’d say it’s because

ก็บู๋หัวเราะได้ทุกวัน I laugh every day.

จบ That’s it.

Remembering the Middle Class Consonants

I came up with this story the other day while making flashcards for one of my students.  Mnemonics are great.

In order for this mnemonic to work properly, you should try to imagine the story in your mind.  Pictures you make in your head are easier to remember than actual images.

To reinforce it you might make SRS cards to quiz you on the story.   Ex – Q – What pets does the middle class kid keep?  A ปลา ไก่ เต่า

There is a middle class kid (เด็ก) who likes to keep pets.

He has a fish (ปลา), a turtle (เต่า) and a chicken (ไก่).

Where does he keep these pets?  In his basin (อ่าง) of course.  (Actually try to imagine a big bucket with a chicken, a turtle and a fish swimming around inside it always bumping into each other)

He needs to feed the pets.  They eat leaves (ใบ ไม้).

Also, he needs to make sure they don’t get out so he keeps a big plate (จาน) on top of the อ่าง.

Yes, I left out the other 2 as they aren’t vital when you first start reading.  If you are solid on this story its easy to add in the other ones.

Language Space Vid

Here is an excerpt from the language group that I started.

แฟนฉัน – Fan Chan Excerpt


Here is a short clip with plenty of good stuff in it.   Watch and listen.  Try to pick out what you do know.  

Always focus on what you do know and let the things you don’t know pass over you.

แซ้บ-tastic – Wikipedia

Excerpt from Wikipedia –

แซ้บ เป็นศัพท์สแลงที่ใช้เรียกเยาวชนระดับล่างในจังหวัดเชียงใหม่ที่มีพฤติกรรมหยาบคายก้าวร้าว



  • ศัพท์สแลง – slang
  • เยาวชน (ยา วะ ชน)  – youth
  • ล่าง         – low
  • มีพฤติกรรม – behavior
  • หยาบคาย  – rude
  • ก้าวร้าว     – aggressive


A few characteristics common among แซ้บ-ologists:




  • มีการแต่งตัวแตกต่างไปจากคนปกติซึ่งดูแล้วเชยแต่ตนเองและกลุ่มจะเข้าใจว่าเท่
  • ขี่มอเตอร์ไซค์ที่ดัดแปลงท่อไอเสียจนเสียงดัง สร้างความรำคาญแก่ผู้อื่น
  • พกพาอาวุธติดตัวอยู่เสมอ โดยเฉพาะมีด ดาบ รวมทั้งอาวุธที่ประดิษฐ์ขึ้นเอง


  • มักจะ – usually
  • ดังต่อไปนี้ – as follows
  • แต่งตัว     – to wear; to dress
  • แตกต่าง  – to be different
  • เชย        – unfasionable
  • แต่ตนเองและกลุ่ม but amongst/to themselves
  • จะเข้าใจว่าเท่    its considered cool
  • ดัดแปลง     – modify/upgrade
  • ท่อไอเสีย    – exhaust pipes busted/worn-out
  • เสียงดัง      – loud
  • สร้างความรำคาญ – causing annoyance
  • แก่ผู้อื่น         – for others
  • พกพาอาวุธ – carry weapons/be armed
  • เสมอ       – always
  • โดยเฉพาะ  – especially
  • มีด     – blades
  • ดาบ  –  sword  
  • รวมทั้งอาวุธ – including weapons.. 
  • ที่ประดิษฐ์ขึ้นเอง – anything they can come up with




So I watched Wolverine today.  I thought it was decent.  I was entertained even though I was bullied into watching it at Robinsons which I despise due to 21-28 minutes of pre-movie garbage (and paying 140 baht when I can watch it at Central for 70 = no-good).  Maybe 4 minutes of that are previews.  And in the Thai subtitles at the end it says something like อย่าพุ่งไป…จะมีอะไรต่อ.  Don’t bother.  You can wait through 10 minutes of credits to see Wolverine drink 2 shots of booze in Japan.  Oooh.   Wish I had left with everyone else…

อย่าพุ่งไป = don’t run off (just yet)

พุ่ง is a surprisingly useful word that I didn’t really know until last year.  Perhaps I’ll do a whole post on it sometime if I remember (dubious).  Remind me!

This one shouldn’t be too tough.  Give it a try.  Really..just do it for 5 minutes.  I pulled it from movieseer.com which is occasionally useful for movie showtimes, but not always correct.  The Thai is almost always short and easy.  This is a good example… 

เอ็กซ์ เม็น กำเนิด วูลฟ์เวอรีน(X-Men Origins: Wolverine )

ในภาคกำเนิด วูลฟ์เวอรีนนี้ โลแกน/วูลฟ์เวแรน (ฮิวจ์ แจ๊คแมน) เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ที่พยายามจะค้นหาความลับในอดีตของเขา ซึ่งเนื้อเรื่องจะเป็นเหตุการณ์ก่อน X-Men ภาคแรก เล่าเรื่องราวการไล่ล่าล้างแค้นจอมวายร้ายที่เป็นตัวการในการสังหารแฟนสาวของเขา โลแกนจะพาเราไปสู่ต้นกำเนิดและค้นหาความจริวที่เราไม่รู้มาก่อน โดยมุ่งไปข้างหน้าด้วยความกล้าหาญและเส้นทางใหม่



เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ is a mutant

ที่พยายาม that is trying to…

จะค้นหาความลับ find out a secret

ในอดีตของเขา from his histroy

ซึ่งเนื้อเรื่อง so the plot of the story ..

จะเป็นเหตุการณ์ is the situation/cause

ก่อน X-Men ภาคแรก before the first X-Men movie

Stages of Learning

In my experience, there are 3 stages involved in going from the point where you sort of understand to being able to use something in a language.  You don’t have as much control as you might think and schools and teachers usually have even less.

We could analyze this stuff much deeper, but I find this to be the easy way to break it down.  We progress through these stages by encountering these words/expressions/sentences in real life (read/heard/tried to use).  Spaced repitition will significantly increase the chance of the words in question staying in your short term memory indefinitely so that when you encounter a situation where it is used…you can remember/use/understand it.

  1. Able to understand the underlying meaning of the question and possibly able to offer a simple answer such as in the case of กินข้าวรึยัง – กินแล้ว  or “have you eaten yet?” — “ate already” but unable to reproduce the original question or even work out for certain the words involved. It is still just a string of sounds which one can’t distinguish between or repeat with any accuracy, but somehow by having heard it over and over, you know what they are asking you.
  2. Able to understand the entire meaning and can now pick up most of the words in the sentence and answer properly, but still unlikely to be able to produce the actual question correctly.
  3. After having heard the sentence countless times, with varied repetition, we reach a stage where we can completely understand the question in most if not all of its forms and can now reproduce it naturally (or close to it) as we have heard it used naturally repeatedly for some time now.