Thai Reading Practice

Update 2018: I’ve created a few Thai reading exercises.  They are all quite easy and I’ve marked much of the vocabulary as well as broken down many of the sentences.

    •  
      Here’s the original blog post about teaching with graded readers I made in 2011.

      One of the most frustrating things (primarily because of how time consuming it is) I experience as both a teacher and a learner is finding bodies of text that are somewhat related and contain crossover words and phrases.  Back in my early days in Thailand when I was teaching private English lessons I would buy a bunch of those Penguin Readers and force my students to choose whichever one looked interesting to them and read it on the days between lessons.  Then they’d have to come back and tell me what it was about.  If their English was still on the low end I would tell them what it was about in different words over and over again while asking them questions to keep them involved and confirm that they were actually trying to read the book.  While the majority of these students faded out after a while,  a few of them actually put in some effort and improved dramatically in a short time.  It was just a matter of gradually letting them build up the vocabulary and arguably more importantly, the confidence to talk about something in the target language.  When they didn’t know a word, I’d just tell them to use one from their language and then I’d note down what words they didn’t know so I could pummel the learner with them over and over in future lessons if they were important for telling that particular story.  If they started to get bored or frustrated with a book we’d start a new one,  but we would always come back to the previous one as the review/repetition increases the chance of retention.  I’d spend a few minutes during each lesson asking them to tell me the story of The Murders in the Rue Morgue or whatever stories we had already read.

      This significantly reinforced the whole process because I didn’t give them the opportunity to completely forget anything.  Many people do not have the slightest amount of discipline for doing flashcards so I would just sit and do the cards with them.  This allows me to to have them read it or turn the screen away so I can turn a card into a production card (where the learner is producing something as opposed to just reading/understanding) on the spot to check if they truly know it or are just able to recognize it.  Admittedly this is a pricey way to do flashcards (as I’m being paid for my time), but people tend to work harder when people are watching them.  I can’t stress enough how well this stuff works.  This is of course affected by how much effort the student and the teacher put into it.

      It’s be pretty awesome if Penguin translated some of these books into other languages so more people could benefit.  Me for example.

      The other day I read 3 headlines in the Thai wiki that were perfect for this post.  Enjoy.

      เกิดเหตุมือปืนบุกยิงในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในอัลเฟน อาน เดน ริจน์ประเทศเนเธอร์แลนด์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตหกคน รวมทั้งผู้ก่อการ
      • เกิดเหตุ – [เกิด เห็ด] to happen; to occur
      • มือปืน – gunman; gunslinger (lit. hand+ gun)
      • ห้างสรรพสินค้า [ห้าง สัพ สิน ค้า]- mall; shopping center (usually just use ห้าง)
      • แห่ง – classifier for places
      • ทำให้ – to cause
      • มีผู้เสียชีวิต – there were deaths #  (lit – had people die)
      • เสียชีวิต – to die
      • รวมทั้ง – including
      • ผู้ก่อการ – perpatrator; instigator (lit. person build การ)

      มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 11 คน และได้รับบาดเจ็บอีกอย่างน้อย 20 คน หลังมีผู้บุกยิงเด็กในโรงเรียนแห่งหนึ่งในรีโอเดจาเนโร บราซิล

      • อย่างน้อย – at least
      • บาดเจ็บ – injured
      • หลัง – after
      • บุก attack
      • ยิง shoot

      เกิดเหตุระเบิดรถไฟฟ้าใต้ดินในมินสก์ ประเทศเบลารุส ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 12 คน และได้รับบาดเจ็บอีกอย่างน้อย 200 คน

      ระเบิด – bomb; explosion
      รถไฟฟ้า – train (lit. vehicle+electric)
      ใต้ดิน – underground
      รถไฟฟ้าใต้ดิน – sub
      ซึ่ง – which; that

Pages: 1 2

Where to Start?

I often feel that the greatest weakness of the blog format is that old content tends to be forgotten and needs to be repeated. Regular readers rarely access old materials for whatever reason.  I am not much different.  On sites in my rss feeds, there are a handful of posts that contain information that I want to go back to and I will usually email them to myself, but aside from that I only go back to most sites when there is new content to read.  While I hope to continue creating good content, I feel that I’m nearly always asked the same questions.  People learning their first 2nd language tend to ask the same questions.  They don’t really know what to do and simply telling them isn’t enough for them to believe it and find the discipline to actually do it.  I completely understand this as I often feel that I spread myself far too thin by always dabbling in a too many languages and could always be spending more time than I actually do.  So in order to streamline the process for newer readers, I’m going to provide links below to older posts that should anticipate and hopefully answer some of those questions that come up while you are climbing the language mountain.

Sometimes people seem to want me to tell them exactly what to do.  I then expend a lot of time and energy creating routines and flashcards for them, but then they don’t do it.  While this can be frustrating, it doesn’t really matter as long as you are doing something.  Chances are there will always be ways to improve on what you are currently doing so it doesn’t hurt to experiment.  If one way up the mountain seems impassable, go back down and find another way.  Master the basics, don’t fly through them.  Don’t just learn them.  Absorb them, conquer them.  Be able to run circles around the bottom of the mountain with ease before trying to make it all the way to the top.  This isn’t a race.

Don’t let anyone discourage you.  They will try.  This is normal as people tend to be pretty lame and rarely actually know what they are talking about.

Basic Tips/Concepts

The Rules of the Game

Be a Cheater

Consistency

Don’t Stop

Remembering Stuff

Spaced Repetition System

Stages of Learning

Thai Tips

Rhythm

De-Farang-ify

Tools to Get You There –

Tone Drills by Class

Anki – So ya don’t forget

Reading Stuff –

How to Start

News

SRS Tweakage

While I was in Korea I started doing something a little bit different and it seems to be working really well.  First, I take a piece of audio.  Usually from a short conversation from a podcast or whatever.  Than I put the whole clip on the front of an Anki card.  I put the text on the other side.  No English, so it’s stuff I kinda know, but might not catch because I’ve never really heard anybody say it before.  Then I break the clip into a bunch of pieces.  Usually an entire sentence, sometimes more if the context calls for it.  I make cards for all the individual pieces.  Then I take all the little audio clips and I throw them on my ipod and I loop it.  If a sentence pops up that I don’t really understand, I make a note to pay more attention to the card next time I see it.  This almost never happens though.  I kinda get the gist of it when making all the audio clips and typing up the conversation.  Then the repeated audio makes sure I can’t forget it.  After the audio has been floating around in my head for a while – the sentences just pop up in my head and I can say them.

Be a Cheater

Language learning shouldn’t be a competition and you shouldn’t be graded on the rate at which you progress based on someone else’s program or book.  There are no levels in life.  Words like beginner and advanced are relative.

Learning a language isn’t (rather it shouldn’t be) difficult.  It doesn’t take a genius to speak a language.  Really dumb people talk all the time.  The standard problem which stops most people from getting good at something are the preconceived notions about how things are.  You say it’s hard, but you’ve never even tried.
People say silly stuff all the time like
  • Ooh, you must have a special gift because you are good at _________
  • I’m too old/young to start doing that…..
  • I can’t learn tonal languages because I’m tone deaf
  • I like chocolate
  • Oi, that is a really hard language because blahblahblah
  • I can’t read/watch/listen to that because it’s too hard

The bottom line is you can learn to do anything you want.  It takes time and loads of practice and even more than that it takes discipline and dedication.  There is no secret method or hack that is going to make you a master of something overnight.  It’s just like exercise or playing a musical instrument you gotta keep going.  There is no end.

Cheat.  It doesn’t matter what you do to get there.  You don’t have to read those boring ass Manee books.  Read stuff that you like.  Watch movies or tv shows that you like.  If you don’t know what’s good then ask someone else for recommendations.  If you hate Thai movies, then watch Western movies dubbed in Thai (or whatever language).  Keep plugging away.  If you don’t dig it then toss it and find something else.   Just don’t stop and do it every day.  You’ll get better.  I promise.

You will never understand tv/movies/news if you never watch them.

You will never be able to read a book if you don’t actually ever read one.

The Linguist

Steve of Lingq did a post in response to a comment from one of my current students.  Check it out!

http://thelinguist.blogs.com/how_to_learn_english_and/2010/05/native-speaker-teachers-or-non-native-speaker-teachers-or-independence.html

Get Your Spike On

Some genius has created something that has loads of potential.

Basically, I am completely sold on the fact that audio SRS cards are soooo much more effective than reading alone. The problem has been getting audio for the sentences you want. Our native speaker friends don’t always want to sit around recording loads of sentences for us. I usually cut up things using Audacity and have the text on the back of the card.

Anyways, Rhinospike is a site where users can submit text to be recorded and others in the community record it. I’ve put up the 2 pages form the Wimpy Kid book that I typed up and broke down in the hopes that I’d get a good reading of it. I was a bit disappointed with the results, but that doesn’t stop me from realizing the potential of this tool. As the recordings are made by error-prone humans, quality will vary, but it is still worth looking into.

I’ve been getting a lot of emails lately about people wanting to study with me. I am not in CM at the moment. I have come to Korea for 6 weeks to improve my Korean. It’s slow going, but I think a video of my busted Korean will be happening very soon.

Dune + Reading Skillz

So in a recent post I posted a brief excerpt from a book I’m reading at the moment.  I was hoping somebody had read the book or seen the movie and remembered one of the more famous lines, but perhaps not.

Getting the book was a bit of a hassle.  Not for me, but for my student, Boo, who is often roped into being my speaker for the Language Space vids.  You can hear about some of the adventure in this vid.  As it turns out, there were only 2 sets (sold as a trilogy) left in Thailand.  Now there is only 1.

Anyways, I often look through the wikis of stuff that I like or used to like so I thought I’d break down the really short wiki on Dune in Thai because there is some great SRS stuff inside if you ever end up digging into this kind of stuff.

Remember, it is only hard because you have no experience doing it.  You can study for 10 years and it will still be hard.  The only way it will get easier is if you actually start doing it.  I’m not just referring to language here.  You only suck at something because you haven’t put in enough time yet.   Don’t let the nonsense that comes out of other people’s mouths affect how you think about yourself and what you are (in)capable of.  Everything gets easier with practice.  Don’t wait for the right time or the right setup.  Just get started now.  Figure out how to make it better along the way.  Just do something and stop whining.   You certainly can’t get worse by doing it.

I expect it to take me at least a year to finish the Dune trilogy in Thai.  Thai is pretty low-priority for me these days, but I keep plugging away to keep the new words coming in.  I’ll sit down 2-4 times a week and set a min time limit.  Usually 15 minutes.  Then I just read.  There are always words I don’t know, but I know whats going on in the story.  It tends to be the more artsy descriptive language that I end up guessing with.  I allow myself to write down 1-2 words/page that I may want to look up later, but only if a word really jumps out at me.    After 15 min is up, if I feel bored, tired or whatever I stop then and move on to something else.  If I am into what is going on in the story and want to keep going, I give myself another 15 min.  Its rare that I get past 30 min in one sitting.  The Thai version is nearly 700 pages and I think I’m in the 70s at the moment.   The thing that keeps me going is that I want to read the story and my Thai reading ability is passable enough that I can do this.  But I also know that by the time I am halfway through the book, I will be used to the style of writing, have a better idea what a lot of those funny descriptive words mean making the whole process worth it.  It will get easier and more fun.  The first book will take the longest for sure.

http://th.wikipedia.org/wiki/ดูน_(นวนิยาย)

ดูน (อังกฤษDune) เป็นนิยายวิทยาศาสตร์โดยแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1965 จำหน่ายได้มากกว่า 12 ล้านเล่มทั่วโลก [1] ได้รับรางวัลเนบิวลาประจำปี ค.ศ. 1965

ดูนมีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกอนาคต กล่าวถึงการดำรงอยู่ของมนุษย์ วิวัฒนาการ สังคมวิทยา นิเวศน์วิทยา โดยอ้างอิงถึงเรื่องศาสนา การเมือง และอำนาจ ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสองวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุดในโลก เทียบเท่ากับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน [2] (จากการสำรวจเมื่อปี 1975)

นิยายวิทยาศาสตร์ Sci-Fi

ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1965 – first printed in 1965

จำหน่ายได้มากกว่า 12 ล้านเล่ม sold more than 12 million copies

ทั่วโลก worldwide

ได้รับรางวัลเนบิวลาประจำปี ค.ศ. 1965 –  received the annual Nebula award in 1965

เนื้อหา –  content

เกี่ยวกับ – about; concerning

โลกอนาคต – a future  world

กล่าวถึง – telling of; talking about

การดำรงอยู่ของ – the exsistence of..

มนุษย์ – human

วิวัฒนาการ – evolution

สังคมวิทยา – sociology

นิเวศน์วิทยา – ecology

ศาสนา – religion

การเมือง – politics

อำนาจ – power

ได้รับการยกย่อง – received praise..

หนึ่งในสอง – 1 of 2

วรรณกรรมวิทยาศาสตร์ – sci-fi

ที่ดีที่สุดในโลก – best in the world

เทียบเท่ากับ – compared with

Ramblings and/or Advice

I’m always complaining about lack of resources,  access to native speakers and other obstacles that I meet while studying all of these languages.  This is why I am making these videos.  I can’t wait around for somebody else to do it.

The other day at Burmese session, a person mentioned that they had told a friend about Language Space and they were planning on going until someone else told them something like “Don’t bother, you won’t understand anything because you are still a beginner.”    This is a huge problem for many people. People have a tendency to hear silliness like that and then internalize it.   Because these ideas have been internalized, these same people are likely to be defensive about it so I’ve learned that there isn’t any point in arguing with them, however I like to at least ask them to elaborate on where they got the idea, if they actually have any personal experience with it and generally just try and get them to think a bit more about it.  Its better if they discover the silliness on their own.

Why is it that people think that they need to study up to a certain level before they do things in a language?  The only way to be able to read a newspaper, watch movies or read books in another language is to read the newspapaer, watch movies and read books in that language!

The only way to get better at listening, is to listen.  Sure it helps loads of the material is at least partially comprehensible and I’d always recommend trying to find material that you are already interested in, but what it comes down to is that you need to hear thousands of hours of the language before you can begin to achieve a real level of competence so starting immediately isn’t a bad idea.  As you get better it will be easier to find material that is suitable (enjoyable!) for you.  Don’t just go study for 2 or 10 years and complain that you studied for x years and still suck – go and do something about it!  Stop measuring learning in terms of years.   The years you spend thinking about studying something are irrelavant.  What matters is the hours you put into it and how you spend that time.  Do a daily log for a month of all time spent studying/listening/reading and at the end of the month it will become very clear why you aren’t getting any better.

This is not a Diary

Excerpt from เด็กไม่เอาถ่าน  

วันอังคาร

ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า

นี่เป็นบันทึกประจำวัน   

ไม่ใช่ไดอารี่ ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่าอย่างนั้นก็เถอะ

เมื่อตอนที่แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ

ฉันก็ ย้ำนัก ย้ำหนา แล้วว่าอย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา   

คิดดูสิ ถ้าเกิดมีเจ้าโง่ที่ไหนมาเห็นฉันถือสมุดเล่มนี้เดินไปเดินมา

แล้วเข้าใจผิดละก็

แล้วก็อีกอย่างนะ

ต้องบอกให้เคลียร์ๆ กันตรงนี้เลยว่า

นี่เป็นความคิดของแม่ ไม่ใช่ความคิดฉัน   

แล้วถ้าแม่คิดว่าฉันจะเขียน “ความรู้สึก”  ของฉัน

หรืออะไร ทำนองนั้นลงในนี้ละก็ แสดงว่าแม่เพี้ยนไปแล้ว 

เพราะฉะนั้น อย่ามาหวังซะให้ยากว่าฉันจะ เขียนว่า  

“ไดอารี่ที่รัก” อย่างนั้น “ไดอารี่ที่รัก”  อย่างนี้  

เหตุผลเดียวจริงๆ ที่ฉันยอมเขียนก็คือ

ฉันเกิดคิดได้ว่า อีกหน่อยพอฉันรวยและมีชื่อเสียงแล้วนะ

ฉันก็จะได้ไม่ต้องมาคอยตอบคำงี่เง่าทั้งวันไงละ

Reporter A – “เกรกอรี่! ช่วยเล่าเรื่องสมัยเด็กใ้ห้เราฟังหน่อย!”

Reporter B – “วุ้ย คุณนี่ ทั้งหล่อทั้งฉลาดมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอค้า”

Greg – “เิอ้านี่บันทึกประจำวันของผมเอาไปอ่านซะ”

สมุดเล่มนี้จะช่วยได้มากเลย ****************************************************************************

วันอังคาร

ก่อนอื่นฉันขอบอกให้ชัดๆ ไปเลยว่า – first off, I want to make it very clear that  

 

นี่เป็นบันทึกประจำวัน – this is a journal 

 

ไม่ใช่ไดอารี่  – not a diary

 

ถึงบนหน้าปกมันจะเขียนไว้ว่า as for the cover saying  

 

อย่างนั้น that (diary)

 

 ก็เถิะ – whatever (I don’t care, it doesn’t matter)

 

เมื่อตอนที่ – When 

 

แม่ออกไปซื้อมันมาน่ะ – my mom went out to go buy it  

 

ฉันก็ ย้ำนัก ย้าหนา แล้วว่า – I told her a million times..

 

อย่าเอาเล่มที่เขียนว่า “ไดอารี่” มา – not to come back with a book that said diary (on the cover)

 

 

คิดดูสิ I mean, think about it..

 

ถ้าเกิด what if

 

มีเจ้าโง่ที่ไหนมาเห็นฉัน some idiot came along and

 

ถือสมุดเล่มนี้เดินไปเดินมา – saw me walking around carrying this book (that says diary on the cover)

 

แล้วเข้าใจผิดละก็ – and misunderstands?

 

แล้วก็อีกอย่างนะ – And another thing..

 

ต้องบอกให้เคลียร์ๆ กันตรงนี้เลยว่า – that needs to be said (made clear, pointed out)

 

นี่เป็นความคิดของแม่ – This was my mother’s idea.

 

 ไม่ใช่ความคิดฉัน – Not mine.

 

 

แล้วถ้าแม่คิดว่า – If my mom thinks that..

 

ฉันจะเขียน “ความรู้สึก”  ของฉัน – I’m going to write about my ‘feelings’..

 

หรืออะไร  ทำนองนั้น – or any other gushing nonsense

 

ลงในนี้ละก็ – in this book, well.. 

 

แสดงว่า – then it shows that

 

แม่เพี้ยนไปแล้ว – my mother has gone mad

 

เพราะฉะนั้น  s

อย่ามาหวังซะ  ให้ยากว่าฉันจะ – don’t get your hopes up/expect to see me 

 เขียนว่า  “ไดอารี่ที่รัก”  – writing ‘dear diary’ this

อย่างนั้น “ไดอารี่ที่รัก”  อย่างนี้ – or ‘dear diary’ that

 

 

เหตุผลเดียวจริงๆ – And the main reason… 

 

ที่ฉันยอมเขียนก็คือ – I’ve agreed to write this is .. 

 

ฉันเกิดคิดได้ว่า -I realized that 

 

อีกหน่อยพอฉันรวย – before long I will be rich

 

และมีชื่อเสียงแล้วนะ – and famous..

 

ฉันก็จะได้ไม่ต้อง – I won’t have to 

 

มาคอยตอบคำงี่เง่าวันไงละ – wait around answering stupid questions 

 

Reporter A – “เกรกอรี่! ช่วยเล่าเรืองสมัยเด็กใ้ห้เราฟังหน่อย!”

 – Gregory ! Please tell us all about your childhood!

 

Reporter B – “วุ้ย คุณนี่ ทั้งหล่อทั้งฉลาดมาตั้งแต่เกิดเลยเหรอค้า”

-Oooh, have you always been this handsome and clever?

 

Greg – “เิอ้านี่บันทึกประจำวันของผมเอาไปอ่านซะ”

-Here, just go read my journal.

 

สมุดเล่มนี้จะช่วยได้มากเลย – See, this book will be a big help.  

 

 

 

I’ve got Cooties

I picked it up while I was in Bangkok for a week.  I wasn’t searching particularly for this one, but I’m pleased with it.   Ok, so its a book. 

The book is called “ไดอารี่ ของ เด็ก ไม่เอาถ่าน.”  Its a translation from an English book.

Anyways, here is the excerpt that I saw while skimming through that led me to plunk down a whopping 245 baht for this book.

A few words to help you out:

 

  • พละ                P.E. Class
  • สนาม บาส      Basketball court
  • เป็นตามคาด    as expected
  • หล่น                to fall off 
  • มีราขึ้น / ขึ้นรา  to be moldy
  • ขยะแขยง       disgusting
  • อุตรี                strange
  • หมอนี่            this kid/guy
  • วิธี                 way; method
  • ป้องกัน          protect
  • ไขว้นิ้ว          cross fingers

เสนียด = cooties  *Really the word means something more like a curse or bad mojo or something, but thats how they translated and it works for me.

 

วันพุธ 

วันนี้เรามีวิชาพละ พอฉันออกมาข้างนอกได้ ก็รีบไปดูที่ สนามบาส ก่อนเลย อยากจะดูซิว่า แผ่นชีส ยังอยู่ที่นั่นรึเปล่า แล้วก็เป็นตามคาด มันยังอยู่

แผ่ชีส นี่อยู่ที่สนามมา ตั้งแต่เทอมก่อนโน่น มันคง หล่นมาจากแซนด์วิช ของใครสักคน หลังจากนั้นไม่กี่วันแผ่นชีสก็เริ่มมีราขึ้น ดูน่าขยะแขยง ก็เลยไม่มีใครเล่นบาสที่สนามนั่นเลย ถึงจะเป็นสนามเดียวที่ห่วงมีตาข่ายก็เหอะ 

แล้ววันนึงก็ดันมีคนอุตริเอานี้วไปจิ้มชีส เจ้าหมอนี่ชื่อ ดาร์เรน วอลช์ และนั่นเป็นจุดเริ่มของไอ้สิ่งที่เรียกกันว่าเสนียดชิส มันก็เหมือนกับเสนียดทั่วไปนั่นแหละ ถ้าโดนเสนียดชีสแล้วก็ต้องมีเสนียดติดไปตลอดจนกว่าจะส่งต่อใ้ห้คนอื่น

วิธีเดียวที่จะป้องกันตัวไม่ให้ติดเสนียดคือต้องไขว้นี้วเอาไว้ แต่แหม ใครจะไปไขว้ินิ้วอยู่ได้ทั้งวี่ทั้งวันล่ะ มันก็ต้องมีลืมกันบ้าง ฉันก็เลยเอาเทปกาวพันนิ้วให้มันไขว้กันไวัตลอดเวลาซะเลย มันทำให้ฉันได้เกรด D ในวิชาคัดลายมือก็จริง แต่ก็คุ้มแหละน่ะ

มีเด็กคนนึงชื่อ เอ๊บ ฮอลล์ถูกเสนียดชีสในเมษายน ไม่มีใครเข้าใกล้หมอนั่นตลอดทั้งปี ฤดูร้อนปีนี้เอ๊บย้ายไปอยู่แคลิฟอร์เนียและเอาเสนียดชีสติดตัวไปด้วย

ฉันหวังว่าคงจะไม่มีใครเริ่มต้นเสนียดชีสนี่อีกนะ เพราะฉันไม่อยากเครียดแบบนั้นอีกแล้วในชีวิตนี้