thai language Archives - Learn Thai From A White Guy - Learn Thai Online

Working in a Coffee Shop

Like these?  Let me know what you’d like to read about and I’ll do my best to accommodate.

*If the font is too small for you, try resizing your screen hitting ctrl+ or cmd+ a few times.

หนึ่งวันของคนชงกาแฟ

เราทำงานเป็นคนชงกาแฟที่อยู่ร้านกาแฟร้านนึงแถวนิมมานต์ จะบอกว่าตัวเองเป็นบาริสต้าอย่างใครเขาก็เขินๆยังไงไม่รู้ เพราะความจริงเราไม่ได้ฝึกฝนจนมีความชำนาญมากพอที่จะเรียกตัวเองว่าบาริสต้า เราเลยขอเรียกตัวเองว่าคนชงกาแฟก็แล้วกัน ชีวิตประจำวันเราก็เหมือนมนุษย์เงินเดือนทั่วไป ตื่นเช้าปุ๊ป ก็ล้างหน้า แปรงฟัน อาบน้ำ แต่งตัว แล้วก็ขับรถไปทำงาน เดี๋ยวนี้เชียงใหม่รถติดมากถ้าเทียบกับสิบปีที่แล้ว เข้าใกล้ความเป็นกรุงเทพเข้าไปทุกที กว่าจะถึงที่ทำงานบางทีก็ครึ่งชั่วโมง บางทีก็ห้าสิบนาที พอมาถึงร้าน อย่างแรกที่เราต้องทำคือพุ่งตัวไปเปิดเครื่องทำกาแฟ เพราะต้องใช้เวลาประมาณ 15-20 นาทีกว่าเครื่องจะพร้อมทำกาแฟได้ จากนั้นเราจัดการเอาน้ำเชื่อมและความผสมต่างๆที่ใช้ในการทำเครื่องดื่ม เช่น นมข้นหวาน ซอสคาราเมล ออกมาจากตู้เย็น แล้วเราถึงจะไปเช็ดโต๊ะกับเก้าอี้ในร้าน หลังจากนั้นก็กวาดฝุ่นและใบไม้หน้าร้านให้เรียบร้อย แล้วก็เช็ดกระจก ทั้งหมดทั้งมวลนี้คือหน้าที่หลักที่เราต้องทำในแต่ละวัน

จำไม่ได้แน่นอนเหมือนกันว่าวัฒนธรรมการดื่มกาแฟเข้ามาบูมในเชียงใหม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ เราว่าน่าจะสักสี่ห้าปีที่ผ่านมาละมั้ง ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ร้านกาแฟก็พากันผุดขึ้นอย่างกับดอกเห็ด บางทีก็รู้สึกว่ามีหลายร้านเกินจนเลือกไม่ถูกว่าจะไปนั่งชิวจิบกาแฟที่ไหนดี ตอนเด็กเราคิดว่ากาแฟไม่ดีเลย กินแล้วต้องติดแน่ๆ เลยไม่กล้ากิน แต่พอมาเรียนมหาลัยก็ค้นพบว่าเราคงอยู่ปั่นงานดึกๆ หรือถ่อไปเรียนตั้งแต่ไก่โห่ไม่ได้ถ้าขาดความช่วยเหลือจากเจ้าคาเฟอีน จากนั้นชีวิตก็คลุกคลีอยู่กับการดื่มกาแฟมาเรื่อยๆ จนได้มาทำงานเป็นคนชงกาแฟอยู่จนทุกวันนี้ มีสุภาษิตตุรกีอยู่อันนึงเกี่ยวกับกาแฟที่เราจำได้ขึ้นใจเลย เขาบอกว่า กาแฟควรดำมืดราวนรก เข้มขมดังความตาย และหวานละมุนเช่นความรัก จะให้บอกว่ากาแฟที่ดีเป็นยังไงก็คงตอบยาก เพราะคนแต่ละคนมีความชื่นชอบที่แตกต่างกัน ก็เลยมีกาแฟหลายๆแบบให้เลือกดื่ม ไม่ว่าจะเป็น เอสเปรสโซ่ ลาเต้ อเมริกาโน่ คาปูชิโน่ มอคค่า คาราเมลมัคคิอาโต้ และอีกเยอะแยะเลย เราว่าเวลาได้ลองดื่มกาแฟหลายๆแบบก็สนุกดี แล้วยิ่งเวลาทำเป็นก็ยิ่งสนุกมากขึ้นอีก เพราะการจะทำกาแฟหนึ่งแก้วให้มีรสชาติดีได้ต้องอาศัยทักษะหลายๆอย่าง ซึ่งต้องใช้เวลาเรียนรู้และฝึกฝน เวลาผ่านไป บางวันก็เร็ว บางวันก็เชื่องช้า เราเสริฟลาเต้ร้อนแก้วสุดท้าย และเตรียมตัวกลับบ้าน

Prayuth’s First Day

ประยุทธ์-ประวิตร-อุดมเดช-วิษณุ-สุวพันธุ์ เข้าปฏิบัติงานวันแรก ด้านนายกฯ ยิ้ม เดินเข้าทำเนียบ
วันที่ 15 ก.ย. ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี และหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ คสช. เดินทางเข้าปฏิบัติภารกิจที่ทำเนียบรัฐบาลอย่างเป็นทางการ ท่ามกลางการต้อนรับจากข้าราชการในทำเนียบรัฐบาล
ขณะที่ในช่วงบ่ายมีรายงานว่า นายกรัฐมนตรีมีภารกิจเป็นประธานพิธีปิดการศึกษาหลักสูตรหลักประจำโรงเรียนเสนาธิการทหารบก ชุดที่ 92 ที่ห้องมัฆวานรังสรรค์ สโมสรทหารบก ถนนวิภาวดี โดยก่อนหน้านี้ พล.อ.ประยุทธ์ ได้เดินทางเข้าปฏิบัติภารกิจที่กองบัญชาการกองทัพบก บก.ทบ. ก่อนเดินทางเข้าทำเนียบรัฐบาล
นอกจากนี้ ผู้สื่อข่าวรายงานเพิ่มเติมว่า รัฐมนตรีคนอื่นๆ เช่น พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม พล.อ.อุดมเดช สีตบุตร รองผู้บัญชาการทหารบก และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม นายวิษณุ เครืองาม รองนายกรัฐมนตรี และนายสุวพันธุ์ ตันยุวรรธนะ รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ทยอยเข้าทำเนียบตั้งแต่ช่วงเช้าที่ผ่านมา

 

Vocabulary:

Learn To Read Thai

Learning to read again in a new language can seem rather daunting, even painful at times.  Even after you’ve gotten comfortable with the Thai script and can learn how the Thai tone rules work,  moving on to longer sentences and eventually short texts can be intimidating.

I spent a couple of years crazily trying to read whatever Japanese books I could get my hands on. Manga, language learning theories, fiction, old literature, etc. What I’ve discovered is that it was a mistake to read manga  or whatever solely because it was manga (or because I heard lots of Japanese learning websites recommend doing so) and it was in Japanese. I just wasn’t couldn’t get into it.   If you are going to invest a lot of time in something, it’s better to spend lots of time trying to read things that you might enjoy.  Be picky.  Because of the enormous amount of time and exposure required, we want to spend as little time as possible being bored and/or frustrated

What I ended up doing is trying to re-read many of the books I read when I was younger.  And when I was a kid, I read lots of Stephen King. So, I went to amazon.jp and ja.wikipedia.org and started to read about Stephen King books that I’ve read in the past and know pretty well. Reviews, summaries, character descriptions, etc. And its been great. Even though every single page has plenty of words that I don’t know, I know enough that can skip as many of those words as I want. I mine everything for sentences of things that I want to see again in my SRS. But the two most important things going on here are that I’m enjoying reading, and I am READING. I only read as long as it stays interesting. If I start spacing out or getting bored or frustrated…I do something else, or go look for something else to read. I can always come back to the current one if I feel like it or just try again tomorrow.

So anyways, I’ve devoured a lot of Stephen King stuff in the past few days and tonight I’m poking around summaries of Star Wars and Robocop. I also really wanna get my hands on some of the Jp translations of SK’s books. (I eventually did)

Anyways, how does this help you? Well, I’d say Thai is more limited than Japanese as far as I know in regards to translations from English when it comes to books. However, there are loads of movies and tv series to work with. So as I’m writing this, Lost is on tv so I figured that was good enough to start with. If you watch that, or Prison Break, Heroes some other show (the early version of this post was written in 2012!), we might have some material to work with.  If there isn’t a Thai wiki for whatever show/movie you’d like to read about, just Google it.  There’s always some Thai people talking about any popular drama out there somewhere.  If you don’t care about tv and movies, then read wiki pages and blogs about whatever interests you.  Find translations of books you read a long time ago and try and read them again in Thai.  You’ll probably remember some of the story which makes it a lot easier to access.  There will likely be loads of words that you don’t know and that’s ok.  Just work out what you can and don’t look up every word.  The important stuff will keep appearing.

So again, how do we go about reading this stuff when we still suck?  Let’s look at a few sentences and how we can break them down into smaller chunks that we might want to put in our notes (and/or flashcards if you use them).

First sentence from the Prison Break Wiki
Prison Break เป็นซีรีส์แอ็กชัน ดราม่า ทางโทรทัศน์ ออกอากาศครั้งแรกทางช่องฟ็อกซ์
This one is full of SRS goodness. What have we got?

Prison Break เป็นซีรีส์ – PB is a series

Prison Break เป็นซีรีส์แอ็กชัน PB is an action series

Prison Break เป็นซีรีส์ดราม่า PB is a drama series

Prison Break เป็นซีรีส์ ทางโทรทัศน์ PB is a tv series

PB เป็นซีรีส์ออกอากาศครั้งแรกทางช่องฟ็อกซ์ – PB is a tv series that was first broadcast on/by Fox.

Get the idea yet? Let’s look at the the first line from the Lost Wiki. A bit longer you may notice.

Lost เป็นดราม่าซีรีส์ที่อเมริกา ที่มีเนื้อหากล่าวถึงผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก บนเกาะลึกลับ

See anything from the Prison Break sentence in this one?

Lost เป็นดราม่าซีรีส์ – Lost is a drama series

Lost เป็นดราม่าซีรีส์ที่อเมริกา – Lost is a drama series in America

Lost เป็นซีรีส์ ที่มีผู้รอดชีวิตจากอุบัติเหตุเครื่องบินตก = Lost is a series about survivors of a plane crash

Lost เป็นซีรีส์ ที่มีผู้รอด เครื่องบินตก บนเกาะ – Lost is a series of plane crash survivors on an island

บนเกาะลึกลับ – on a mysterious island

Tear apart the sentence until its only got 1 thing it in you don’t know. And if you are still trying to practice reading at a basic level then keep the phrases really short, but don’t waste time with single words. Words out of context are forgotten too easily. There isn’t anything wrong with having a few of the same sentence with only one word changed.

Now, go try and skim through a few of those. Set goals.  Do a few sentences like this each day.  You don’t need to make flashcards for everything.  But, it’s often worth noting down stuff that you see a lot of and want to remember or anything that jumps out at you. Its always ok to delete flashcards and toss your notes.   And when you get up into the thousands it’s a good idea.

Bangkok Podcast

I headed down to Bangkok last weekend to do a podcast with the dashing fellows from Bangkok Podcast, Greg and Tony.  We had a good time and they had some พิซซ่า.

Check it out here.


LTfaWG – Why study with me?

I realize that while I have created a number of resources here, much of it isn’t very useful for a beginner that doesn’t know where to begin.  So I’m offering myself to you, dear readers.

Reading is ez!  It takes most people about 2 weeks* to go through the alphabet and all the tone rules, however, it will take a bit of regular practice before you are able to fully master/internalize everything.   From there we start reading the Wimpy kid books. We start easy with captions and go back and forth with that while drilling essential phrases until you can handle longer passages.  Then I keep feeding you useful language bits while you keep reading and working out the class/tone rules until you no longer need to think about them. I supply you with flashcards with audio for everything so you can review it.

*Individual results may vary. My system was developed over a period of about 10 years and in the last 5 years or so of teaching Thai privately, it generally took 6 hours of 1 on 1 lessons to cover all the material that you can now find in my online course. The time it takes someone to complete the 50 or so lessons in the online course will likely take you somewhere in the vicinity of 10-20 hours including review time.

Once you are ready for longer passages, we jump around in the Wimpy Kid books with you reading while I create flashcards for the more useful phrases and tell you what things mean. After you have a decent vocab and have begun to figure out how the language works, you can go off on your own or you can cut back your time spent with me and we can go through the whole book together.

It works slightly better in person because the internet in Thailand isn’t what I would call reliable, but via the magic of skype or google voice/vid chat distance really isn’t much of an obstacle.

Key Points/Strategies in my Method –

  • No Textbooks
  • No Phonetics/Transliteration
  • Only Authentic Material that is Interesting (Wimpy Kid books!)
  • SRS Flashcards (So you can’t forget)
  • No Word Lists
  • Fun Super-Useful Phrases (ie – 100 sentence project)
  • No Pressure
  • More Bang  for your Baht

Nickname – Transcript + Breakdown

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ODP3FC4YDgI]

ฉายา ก็คือเป็นลักษณะของคำ ที่เหมือนเป็นชื่ออีกชื่อหนึ่งที่ใช้เรียกคน อย่างเช่น สมมติว่า บู๋นะเป็นคนตลก หัวเราะง่าย อย่างปกติเดินเข้าคณะ เดินเข้าไปในห้องแลปปุ๊บ!ก็หัวเราะโดยที่ไม่มีสาเหตุ เสร็จแล้ว ก็เป็นอย่างงี้ทุกวัน ทุกวัน จนพี่ที่ห้องแลปเค้าก็เลยบอกว่า เออ!เนี่ยบู๋นะต้องกินกัญชาอะไรมาแน่เลย ทำไมมันหัวเราะทุกวันเลย แล้วพอมาวันนี้ พอบู๋จะเดินออกจากห้องแลป บู๋ก็บอกว่า “ไปแล้วนะค่ะพี่ๆ บ๊ายบาย ” อย่างเงี่ย พี่คนหนึ่งก็พูดขึ้นมา “จะกลับแล้วเหรอบู๋เชิญยิ้ม”อย่างเงี่ย คือเหมือนเป็นฉายาหนึ่งที่ตั้งแบบลักษณะของคน ที่เด่นๆของคนคนนี้ว่าเค้ามีลักษณะแบบไหน แล้วก็ให้ชื่อคนนั้นไป อันนี้คือคำว่าฉายา ของบู๋ก็มีฉายาว่าบู๋เชิญยิ้ม ซึ่งตอนแรกมีมาตั้งแต่สมัยเรียนป.ตรีแล้ว มีเพื่อนเคยเรียก แต่ไม่มีใครเรียกมานานแล้ว เพราะจบไปแล้วไง อืม…แล้วพอมาเรียนป.โท ไม่คิดว่าจะมีคนเรียก ตกใจเลยนะ หันไป ทำไมเค้าถึงเรียกอย่างเงี่ย แล้วเค้าก็บอกว่า ก็บู๋หัวเราะได้ทุกวัน จบ

ฉายา nickname

ก็คือ well, it’s..

เป็นลักษณะของคำ it’s a ลักษณะ of a word

ที่เหมือนเป็น thats the same as

ชื่ออีกชื่อหนึ่ง another name

ที่ใช้เรียกคน that’s used to call someone

อย่างเช่น For example…

สมมติว่า let’s assume that..

บู๋นะเป็นคนตลก I’m kinda funny

หัวเราะง่าย and I laugh easily

อย่างปกติ as usual

เดินเข้าคณะ I’m going into my faculty

เดินเข้าไป I walk into ..

ในห้องแลป the lab and

ปุ๊บ! ก็หัวเราะ bam (suddenly), I start laughing

โดยที่ไม่มีสาเหตุ without really having a reason…

ก็เป็นอย่างงี้ทุกวัน and so it goes like this every day

ทุกวัน every day

จน until

พี่ที่ห้องแลป a พี่ from my lab..

เค้าก็เลยบอกว่า He goes and says….

เออ!เนี่ยบู๋นะต้องกินกัญชาอะไรมาแน่เลย Jeez Boo, you must be smoking something..

ทำไมมันหัวเราะทุกวันเลย why are you always laughing?

แล้วพอมาวันนี้ and then this one day comes…

พอบู๋จะเดินออกจากห้องแลป and as soon as I’m walking out of the lab…

บู๋ก็บอกว่า I say…

“ไปแล้วนะค่ะพี่ๆ บ๊ายบาย ”  I’m heading out.  Cya.

อย่างเงี่ย like this

พี่คนหนึ่งก็พูดขึ้นมา and my พี่ yells out…

“จะกลับแล้วเหรอบู๋เชิญยิ้ม” Leaving already บู๋เชิญยิ้ม ? (<—ฉายา)

อย่างเงี่ย like that

คือเหมือนเป็นฉายาหนึ่ง  its like a nickname

ที่ตั้งแบบลักษณะของคน that is based on the characteristics (personality and/or physical)

ที่เด่นๆของคน that stand out

คนนี้ว่า and as for me (this person..)

เค้ามีลักษณะแบบไหน what am I like?

แล้วก็ให้ชื่อคนนั้นไป well, I was given that name

อันนี้คือคำว่าฉายา this is ฉายา

ของบู๋ก็มีฉายาว่าบู๋เชิญยิ้ม and my ฉายา is บู๋เชิญยิ้ม

ซึ่งตอนแรกมีมาตั้งแต่สมัยเรียนป.ตรีแล้ว which started up while I was in college..

มีเพื่อนเคยเรียก some friends used to call me that

แต่ไม่มีใครเรียกมานานแล้ว but nobody has used it in a while

เพราะจบไปแล้วไง ’cause I’ve already graduated…

อืม…  yea…

แล้วพอมาเรียนป.โท and then I started studying for my masters..

ไม่คิดว่าจะมีคนเรียก and I didn’t think anybody would call me that (anymore)

ตกใจเลยนะ its kinda surprising

หันไป looking back

ทำไมเค้าถึงเรียกอย่างเงี่ย why did they call me that?

แล้วเค้าก็บอกว่า Well, I’d say it’s because

ก็บู๋หัวเราะได้ทุกวัน I laugh every day.

จบ That’s it.

มี – to have – Transcript

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=sDAbBp3uLCU]

    Do you have a cat ?   ไม่มี
    Do you have a dog ?   มี
    Do you have any money ?  มี
    Do you have it now ?   ไม่มี
    Do you have a car ?   ไม่มี
    Do you have a motorcycle ?  มี
    Do you have a house ?  ไม่มี
    Do you have any friends ?  มี

Beginner Vids

I made a bunch of short, low-quality vids for a class I’m teaching right now as they don’t have access to decent internet and many of them are stuck using  slow computers.

To Have

Can’t Remember

To Like

Difficult

To Want/To Take

Get It ? – Transcript

Short one.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=BjU-_VYr9lk]


(เอาดิ) ก็อย่างเช่น สอน สอน สอนอยู่ get ป่ะ เข้าใจป่ะ เข้าใจ เออ! (O.K.) ก็ get เงี่ย (แต่ถ้าไม่เข้าใจ ไม่get ) เออ! ไม่ get (อืม) งงว่ะเงี่ย  (อ่า O.K.)

Remembering the Middle Class Consonants

I came up with this story the other day while making flashcards for one of my students.  Mnemonics are great.

In order for this mnemonic to work properly, you should try to imagine the story in your mind.  Pictures you make in your head are easier to remember than actual images.

To reinforce it you might make SRS cards to quiz you on the story.   Ex – Q – What pets does the middle class kid keep?  A ปลา ไก่ เต่า

There is a middle class kid (เด็ก) who likes to keep pets.

He has a fish (ปลา), a turtle (เต่า) and a chicken (ไก่).

Where does he keep these pets?  In his basin (อ่าง) of course.  (Actually try to imagine a big bucket with a chicken, a turtle and a fish swimming around inside it always bumping into each other)

He needs to feed the pets.  They eat leaves (ใบ ไม้).

Also, he needs to make sure they don’t get out so he keeps a big plate (จาน) on top of the อ่าง.

Yes, I left out the other 2 as they aren’t vital when you first start reading.  If you are solid on this story its easy to add in the other ones.